| تبليغات | X |
|
هزارویک شب با خانم گل
|
زنگ تفریح
دو کودک یکی فقیر زاده و دیگری ثروتمند نان
می خوردند .
فقیر زاده نانش رادر آب می زد و آن دیگری
نان و
حلوا می خوردفقیر زاده گفت : به
من نان وحلوا دهی
گفت : آری ! سگ شو تا به تو دهم .
بچه فقیر عو عو کرد و نان و حلوا ستاند.
شیخ گریست و گفت :
اگر به نان خود قانع بدی سگ نشدی!!!!!!!!!!!!
والا ترین هنر معلم آنست
که با دانش و بیان خلاق شادی بیافریند
آلبرت انیشتین
فراموشم مکن تا می توانی
یه لحظه چشمام و بستم و دلم و گره زدم به افق؛
یه دفعه سبک شدم و بال در آوردم و رفتم به
گذشته اون روزای خوش مثل پرده ی سینما
از جلو چشمم می گذشت.
روزای قبل از شروع مدرسه چه شورو شوقی
داشتم؛ مانتوی آبی؛تل؛ یقه و جوراب شلواری
سفید؛ به همراه یک کیف آبی جزء زیباترین
لباسای دنیا بود آخه من می خواستم برم
کلاس اول چقدر ذوق داشتم ؛چه روزای بود.
چش که باز کردم دیدم دنیا همین جور
کوچیک مونده ولی من بزرگ شدم
چیزی تا پیری نمونده؛
حالا یه خانم معلمم بایه دنیا آرزوهای جورواجور ؛
وقتی آرزوهام و دورم میریزم ؛ توش گم میشم
نمی دونم کدوم و بردارم و بپوشم ؛
کدوم و لب طاقچه بزارم و
به کدومش اول برسم.
خلاصه وقتی فکر می کنم می بینم بایه
دست خالی دارم دنیارو ترک می کنم
فردا که چشمام و بستم و رفتم
شاید یه دانش آموز راه گم کرده
بر بالین حرن و اندوه من بشینه و
دوقطره اشک تاثر بریزه ؛شاید بگه
معلم خوبم یادت بخیر ؛ چه روزای
باهم داشتیم ؛ شایدم اصلا کسی
یادم نکنه..................... .
چقدر زیباست با تو بودن دانش آموز خوبم
فراموشم مکن تا می توانی
اگر دیدی عصا در دست دارم
اگر دیدی دلی آکنده از عشق
درون سینه ای بنبست دارم
اگر فریاد قلبم را شنیدی
مرا در کاخ یا ویرانه دیدی
اگر آه دلی از سینه در شد
ویا شمعی بسوخت ودر بدر شد
اساتید محترم و همکاران عزیزم
بر کلیه ی پیش کسوتان ارجمند
مبارک باد
حرفای دل خانم گل
یکبار دیگه وقتی غصه شال غماش و روی دلم پهن میکنه
وبا یک خار کوچیک گوشه ی دلم و خراش میده یا می خواد
کلنگ و بر داره ودلم و از جا بکنه , بغض گلوم و می گیره,
آروم می شینم یک گوشه و زانوی غم بغل می گیرم. سرم و
می زارم رو زانوام واشک گونه هام وخیس می کنه
توی یک لحظه ی کوتاه صدای آروم پاهایی ,گوشم و
نوازش می ده ,
انگار یکی پاور چین پاور چین داره به طرفم می یاد
گوشام وتیز می کنم ,
درسته, خودشه , دوباره اومد نوازشم کنه ,تو همین فکر
بودم که گرمای دو تا دست مهربون و روشونه هام حس کردم .
نوازش کردنش ودوست داشتم,آروم نوازشم کرد ,
دست کرد لای موهام وبافت موهام و باز کرد دستام وگرفت و
من و از جام بلند کرد , چشمم که به چشمش افتاد ,
خجالت کشیدم سرم وانداختم پایین ولی او دست گذاشت زیر
چونم وسرم و بلند کرد , در حالی که قطرات اشک مثل بارون
گونه هام وخیس کرده بود , چشمم و به چشمش دوختم ,
هیچی نمی گفت, منم هیچی نگفتم . یه نگاه عاشقانه رد و
بدل شد, انگار که می خواست با نگاهش به من بفهمونه
که من و خیلی دوست داره, بغضم ترکید سرم و گذاشتم
روی شونش وبلند بلند گریه کردم. من و محکم در
آغوش می فشورد وآروم نوازشم می کرد , ولی بازم
هیچی نمی گفت , غضب ناک سرم واز روی شونش
برداشتم وبا صدای بلند گفتم :
یک چیزی بگو ,حرفی بزن ,نمی زنی , نزن ,
لااقل بزن تو گوشم بزار درد سیلی تو احساس کنم .
دوباره سکوت , دوباره همون نگاه .
بعد از چند لحظه گفتم : من خیلی پر رویم نه !
با یک لبخند ملیح که هر دلی
رو شیفته ی
خودش می کرد جواب من وداد . ازش جدا شدم رفتم یک
گوشه کز کردم , دوباره اومد طرفم ومن ودر
آغوش گرفت اینبارکنارم نشست وسرم وگذاشت
روشونش وبا متانت لب به سخن باز کرد :
یادته روزی که استخدام شدی , روزی که
روستای محروم شورلق شدی , سختی های جنگ ,
مشکلات فیروزآباد,گرفتاریهای مزداوند, اینارو
فراموش کردی.آیا من, اونجا کنارت نبودم,بی انصاف ,
تو بارها من و دیدِی,فراموش کردی, یا نمی خوای به
یادت بیاری . چرا ناشکری می کنی؟ آیا تابحال تنها موندی ,
نه ! هیچ وقت! هیچ وقت نذاشتم تنها باشی . با تو راه رفتم,
با تونشستم, باتو پا شدم ,تو گریه کردی من غمگین شدم ,
وقتی خندیدی باتو خندیدم, وقتی روی سجادت
می نشستی ونگاه پراز آرزو تو به آسمون
می دوختی بارها صدات کردم .
گفتم: خانم گل بالا رو نگاه نکن من رو به روت
نشستم ولی تو,توآسمون دنبال من می گشتی همیشه
وقتی من و سجده کردی بهت افتخار کردم . خانم گل,
می دونی وقتی گریه می کنی , چرا اشکات و خشک
نمی کنم؟ چون گریه کردنت و دوست دارم . دلت و
صیقل می ده واون و با من آشنا میکنه , حالام مثل
همیشه آغوش گرمم وبرات باز کردم تا احساس تنهایی نکنی ,
می خوام بدونی من همیشه با توام. این و بارها بهت نشون دادم .
من که از شدت گریه به هق هق افتاده بودم با همون حال
زار و نزار پرسیدم: چرا؟ گفت: چرا چی؟
گفتم : چرا خیلی چیزا رو به من ندادی ؟ خندید وگفت :
اونایی رو که دادم ندیدی ؟گفتم : می دونم خیلی چیزا رو
دادی! ولی.....حرفم و قطع کرد و گفت : ولی نداریم .
تو خواستی که من ندادم؟ گفتم : بله! بله! خواستم
ولی ندادی. گفت : چه جوری خواستی ؟ آیا احساس
نیازت رو به من منتقل کردی ؟ من جوابی برای
سوالش نداشتم .پس آروم سرم و گذاشتم روی پاش ,
من سکوت کردم, اونم ساکت بود . احساس آرامش
عجیبی تو دلم خونه کرده بود . انگار همه ی دنیا
مال من بود , روآسمون قدم می زدم , ابرارو زیر پام له
می کردم .آروم دستش گرفتم و بوسیدم , هنوز شیرینی
اون بوسه روی لبام بود که با زنگ ساعت از خواب بیدار شدم .
اونقدر گریه کرده بودم که بالش و ملحفم خیس آب بود.
از جام پاشدم ,
وضو گرفتم ونماز صبحم وبجا آوردم و با یاد و
نام خدا دوباره غمارو زیر پام گذاشتم و یک روز
قشنگ دیگه رو شروع کردم , در حالی
که مطمئن بودم, خدامن و خیلی دوست داره.
اگرتنها ترین تنهایانش شوم بازهم خداهست او
جانشین تمام نداشته های من است
دکتر علی شریعتی
تیر ماه ....84
ساده است ستایش گلی
که به پرواز می اندیشد
ولی بالهایش را گل گرفته اند
ساده است ستایش گلی
که غم بر سرش چادر زده
وآفتاب رادر رویاء می نگرد
ساده است ستایش گلی
که قلبش چو شیشه می شکند
خونش باذرات شیشه در هم می آمیزد
وبا فریادی ضعیف می گوید................
ساده است ستایش گلی که می بیند
بهار را در دستهای شوم دیگران
ساده است ستایش گلی
که...............................................
...............................................
....................
