گوی تنوع رو تو زندگیم می غلتونم و با رنگی کردن زندگی

, زیبایش و صد چندان می کنم . سعی دارم خوشبختی رو با

ظواهرزندگی بیامیزم و به خودم بقبو لونم که میشه از زندگی

لذت برد, به شرطی که خودم بخوام . مثلا :از کمترین

امکانات بهترین استفاده رو می برم .

زیبا پسندی وخوش لباسی یکی از محاسن وجودی

خانمهاست و منم سعی می کنم اصول  زندگیم و در چهار

 چوب همین مقوله ویرایش بدم . پس باید از اونچه

 که دارم به نحو احسن در زمانهای مناسب استفاده کنم .

برای اومدن به پارک هم برای اینکه خودم از خودم خسته

 نشم هر روز یک کت و یک مانتوی مناسب باهم

می پوشیدم وچون بهمن اون سال تقریبا عین بهار بود

و صبحهایی بسیار گرم داشت. معمولا از خوابگاه که

 حرکت می کردم کتم رو روی دستم مینداختم و وارد پارک می شدم .

اون روزم مثل همیشه با ورود به پارک یک روز

 قشنگ دیگه رو شروع کردم و باید آماده می شدم برای 

 فردایی قشنگتر . همان طور که در پارک قدم می زدم

حس کردم  یکی قدمهاش و با قدمهای من تنظیم  و

 انگار من و تعقیب می کنه , بی توجه به اونچه که

 داشت اتفاق می افتاد به راهم ادامه دادم تا به همون جای

همیشگی رسیدم , کتم و روی شونه ی نیمکت انداختم و کتابم

و از کیفم بیرون آوردم و برگشتم تا روی نیمکت بشینم که با

کمال تعجب پیر مردی رو با لباس مخصوص نگهبانی پارک در

 مقابل خودم ایستاده دیدم که به من خیره شده بود . من

 با تعجب !  لبخندی زدم و گفتم: با من کاری دارید ! چیزی

 نگفت گویا دو دل بود که حرف بزنه یا نزنه, سوار بر اسب

سکوت خیره بر من می تاخت.من که از این رفتار راضی نبودم 

 سر حرف وباز کردم و گفتم :  می بخشید به نظر شما ممکن

امروز چای فروش ازاین مسیر عبور کنه و اون بی توجه

به سوال من پرسید : می بخشید خانم شغل شما چیه ؟ منم

 با افتخار سرم رو بالا گرفتم و گفتم : من دانشجو

معلمم و چون محیط خوابگاه مناسب درس خوندن نیست

به پارک میام تا بتونم از لحظاط بهترین استفاده رو ببرم

ولی ............هنوزحرفم تموم نشده بود که نگهبان

پارک با لهجه ی شیرین ترکی خودش و نفرین  کرد و

 از من معذرت خواست.  مدام می گفت : من چه

گناهی کردم . خانم من وببخشید . من که نمی دونستم

نگهبان پارک چه گناهی مرتکب شده ؟ واصلا چرا

من باید اون و ببخشم ؟ پرسیدم : چی شده ؟ مگه

 شما چکار کردی ؟ با حالت شرمندگی گفت : انشاالله من

 ومی بخشید  :  من هرروز کتهای جور واجور رو روی

 دست شما می دیدم با خودم فکر کردم شما کت فروش

هستید برای همین امروزآمده بودم تا اون کت خاکستری

که دیروز آ ورده بودید رواگر نفروختید از شما بخرم .من

که برام خیلی جالب بود . زدم زیر خنده و گفتم : تحویل

بگیر خانم گل , دیگه تو باشی که دم از تنوع بزنی .

نگهبان که هنوز احساس شرمندگی می کرد در حالی که

سر رو به زیر انداخته بود می گفت : خیلی بد

آدم در باره ی مردم زود قضاوت کنه .

من خیلی زود حرف و عوض کردم و گفتم : بی خیال ,

فراموش کنید ,قشنگی زندگی هم به همین

اشتباهات و لذتش به بخشش این اشتباهاته .

با معذرت خواهی مجدد نگهبان , از هم جدا شدیم 

. او رفت  . من موندم وخانم گل کت فروش .

                                                                            ۸۳/۱۱/۲

قیصرامین پور شاعر  معاصر

درگذشت شاعرپرتوان دروان معاصر بر تمام ادب دوستان و

 اندیشمندان  و نویسندگان و شاعران جوان تسلیت باد این

غم جان کاه پشت ادب دوستان را شکست  باشد که خداوند

 او را غریق رحمت کند 

به یاداو یکی از

 آثارش را می خوانیم